Przycisk

Alexander Haus                 

Zbiór  Drzeworyt 

Drodzy Czytelnicy: dziękuję za odwiedzenie mojego literackiego świata. Strona ta powstała m.in. z myślą o tych, którzy chcieliby rozczytywać się w literaturze pisanej przede wszystkim sercem i rozumem, a nie tylko − trendem (w utworach „subtelnych” i pełnych poetyckiego obrazowania)… Zapraszam wszystkich, którym znudziła się już sztampowa, ciosana równej długości zdaniami komercyjna proza; tych, którym leży na sercu jakość i przyszłość literackiego przekazu, oraz wszystkich wrażliwych ludzi. Posłuchajcie, proszę, moich wierszy i spróbujcie pokochać tę skromną poezję i prozę Alexandra Hausa. Niech literatura piękna naprawdę będzie piękna! Otwieram przed Państwem wrota do mojego literackiego świata i zapraszam do jego wnętrza…

Czytam prawdziwą

i wartościową literaturę

 
Dodatkowe informacje
 

Bohaterowie

 

Postacie pojawiające się w książce to kobieta stawiająca pytania natury egzystencjalnej i udzielający na nie odpowiedzi profesor. Nie wiemy do końca, czy w każdym z wywiadów jest to postać tego samego profesora, jak również nie mamy pewności, czy szukająca odpowiedzi kobieta nie jest tym razem kimś innym. Tę interpretację Autor pozostawia Czytelnikowi, szanując jego wyobraźnię i indywidualny odbiór fikcyjnych – aczkolwiek zredagowanych – wywiadów. Bohater-profesor raz jawi się Czytelnikowi jako specjalista w dziedzinie etyki, innym razem jako ekspert z zakresu biologii molekularnej, kiedy indziej znowu jako wybitny teoretyk literatury tudzież poeta…

 

 

O stylu w książce

 

Wywiady, które Czytelnik śledzi w książce, zredagowane zostały językiem nie reporterskim, lecz naukowym. Nie przybierają one jednak formy górnolotnych opracowań naukowych, lecz stają się czymś w rodzaju żywych wykładów akademickich, których tematyka prezentowana jest w sposób progresywny. Dziennikarka wychodzi od prostych pytań, na które wykładowca udziela odpowiedzi i sugeruje tym samym kolejne dalej idące pytanie, jakie formułuje jego rozmówczyni. W ten sposób zawiła problematyka każdego "wykładu” jest stopniowo naświetlana w dyskursie nawiązujących do siebie kwestii i ripost.

 

Styl książki: naukowy, abstrakcyjny; obecna metaforyzacja.

 

 

Dla kogo ta książka?

 

Dla wszystkich, którzy z przyjemnością czytają wywiady rzeki, zredagowane formy wykładów i nie jest im obca terminologia specjalistyczna. Dla tych, którzy uwielbiają fikcyjne rozważania o życiu i człowieku. Dla tych, co pragną dowiedzieć się czegoś o miłości i poezji… Dla etyka, literata, biologa-medyka, artysty…. i dla Ciebie, drogi Czytelniku!

 

 

 
 
 

 

Wyciszyć dźwięk

         Drzeworyt 

          CHCĘ ZOBACZYĆ                                 OKŁADKĘ                       

 

 

 

 

             Więcej informacji

                      o książce

 

 

 

 

 

chcę posłuchać

fragmentu audiobooka

 

 

 

 

 

chcę przeczytać

fragment zbioru

 

 

Drzeworyt jest zbiorem fikcyjnych rozmów (wywiadów) prowadzonych między dwoma interlokutorami: stawiającą pytania kobietą oraz udzielającym odpowiedzi profesorem, artystą czy filozofem – próbującym odsłonić przed Czytelnikiem prawdę o miłości, sztuce i przeznaczeniu. Nie wiemy do końca, czy postacie z książki są za każdym razem dwojgiem tych samych ludzi osadzonych w relacji na poły akademickiej, na poły dziennikarskiej – możemy jednak domniemywać, że w niektórych dialogach postać myśliciela (posługującego się niemalże akademickim sposobem perswazji intelektualnej) jest jedną i tą samą osobą. Możemy jednakowoż skłaniać się ku przypuszczeniu, że po meandrach tego eseistycznego zbioru oprowadza nas bez wyjątku ta sama bohaterka, szukająca odpowiedzi na nurtujące ją pytania. Pytania – jak już sobie powiedzieliśmy – o miłość, sztukę i przeznaczenie… Pytania – o człowieka.

 

Czym w istocie jest miłość? Czym właściwie jest sztuka? Czy nasze losy zapisane są w gwiazdach, odciśnięte w genach, dają się rozpisać przy pomocy analitycznych schematów jeszcze na długo przed naszym urodzeniem? Może tuż po nim? A może wcale nie stanowią zawczasu rytej w skale sentencji: „Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz, a wszystko zgodnie z moim zamiarem”?… Drzeworyt jest taką osobistą, filozoficzno-popularnonaukową próbą odpowiedzi na stawiane wcześniej pytania. Próbą zamkniętą w kilkudziesięciostronicowych wywiadach, w których Czytelnik odnajduje za każdym razem postać zadającej pytania kobiety i osobę fikcyjnego profesora, starającego się udzielić swej rozmówczyni jak najobszerniejszej odpowiedzi. Wywiady mają domieszkę fabularyzacji: zabieg, dzięki któremu Czytelnik intensywniej uczestniczy w każdej z rozmów; czy to jako osoba postronna, czy jako ktoś, kto zaczyna utożsamiać się z postacią prowadzącą wywiad. Jeśli ktoś z Czytelników próbuje znaleźć odpowiedź na pytania, czym różnią się od siebie stany fascynacji seksualnej,pożądania, zauroczenia, zakochania i w końcu – kochania drugiego człowieka – wraz z rozmówczynią fikcyjnego profesora winien udać się w podróż w „Hierarchię uczuć” (dosł. W hierarchii uczuć) – wywiad, w którym napotka na próbę zidentyfikowania, określenia i nazwania etapów zaangażowania międzyludzkiego. Autor wkłada owe „etapy” w tak zwaną „drabinę uczuć”…

copyright by alexander haus, 2019